01-08-12

Allah op de tatami

alah tatami.jpg

Allah op de tatami. Net op het moment dat ik voor mezelf beslist had niks meer te schrijven over boerka’s, hidjab en hoofddoeken, komt daar Wodjan Ali Seraj Abdulrahim Shaherkani op de proppen. Nog nooit gehoord van Wodjan Ali Seraj Abdulrahim Shaherkani zegt u. Neen toch. Dat is die Saoudische mamzel die uitdrukkelijk eist een hoofddoek te mogen dragen tijdens haar judokampen op de Olympische Spelen.

Feit is dat de dame in kwestie haar goesting heeft gekregen. Haar juwelen zullen bedekt zijn zoals de grote baas het voorschrijft:

en zeg tot de gelovige vrouwen dat zij ook haar ogen neergeslagen houden en hun passies beheersen, en dat zij haar schoonheid niet tonen dan hetgeen ervan zichtbaar moet zijn, en dat zij haar hoofddoeken over haar boezem laten hangen. Als ik dat zo lees dan vrees ik dat wat Wodjan Ali Seraj Abdulrahim Shaherkani betreft, de essentie van de zaak ontbreekt, zijnde het verbergen van de schoonheid. Haar verleidingsniveau heeft immers de grootte van een smeltende ijsberg. Voor haar was er absoluut geen plaats op de catwalk van Giorgio Armani toen deze zijn kledij van de Olympische sporters voorstelde aan het grote publiek. De enigen die ze warm kreeg met haar poezelige voetjes met hoge aaibaarheidsfactor, waren een aantal foot fetishten. Zelfs met jarretellen en op hoge hakken, maakt ze geen enkele kans.

Zij spreekt over haar judokampen, meervoud dus, terwijl ik de mening toegedaan ben dat het bij één kamp zal blijven maar dat doet in feite weinig te zake. Ipon, met of zonder hoofddoek, het zal mij worst wezen. Allah op de tatami. Jigoro Kano, peetvader van de judo, draait zich om in zijn graf.

 

21:32 Gepost door Guido De Greef in Blog, Boeken, Ontspanning, Sport | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-06-12

hup Holland hup

oranje 01.jpg

Men zegt wel eens dat Vlamingen een hekel hebben aan arrogante Hollanders. We hebben inderdaad een hekel aan die gasten met een groot bakkes die heel veel lawaai maken, zuipen en zingen "hup Holland hup" de ganse dag door, een oranje of zalmroze hemdje dragen, fel blond of rosse haren hebben en luisteren naar de naam Johnny, Kees of Pim. Mafkezen die het niet kunnen laten om oergeluiden te maken tijdens het eten van hun junkfood uit de muur en als ze ooit op bedevaart gaan naar Antwerpen, gegarandeerd tegen de kathedraal zeiken. Wie zei ooit: "Wat een plompe geest! Ik verdenk hem ervan een Hollander te zijn." Juist, inderdaad, uitgerekend Erasmus, zelf een Nederlander. Maar veralgemenen is niet netjes. Feit is dat ik tijdens mijn vele reizen in gezelschap van Nederlanders nog nooit één arrogante noorderbuur heb ontmoet.

Nogal wat Hollanders kunnen flink chauvinistisch zijn. Je zou bijna medelijden krijgen met hen maar dat vind ik een stap te ver. Hoog van de toren blazen, jezelf tot winnaar bombarderen en dan keihard op je bek gaan … Dat is er zelf om vragen. Ambitie moet, bescheidenheid is voor verliezers en arrogantie mag als je het op de juiste manier gebruikt. Ik las dat Van Marwijk zei dat arrogantie je sterker maakt. Zal wel, maar dan moet je het ook waarmaken. Het verleden biedt immers geen garantie op de toekomst. Misschien had Van Marwijk beter eventjes voor het slapen de bijbel in zijn hotelkamer genomen en vers 16:18 gelezen: hooghartigheid gaat vooraf aan ellende, hoogmoed komt voor de val.

Blijft wel een raar volkske die Hollanders in de ogen van nogal wat Vlamingen. Smeren tonnen oranje verf in het rond die ze er nu diep ontgoocheld en met veel moeite er mogen afhalen. Op de snelwegen richting westen worden massa’s oranje sleurhutten gesignaleerd welke horden Van Marwijkhaters zo snel mogelijk huiswaarts brengen. De Poolse cultuur kan hen gestolen worden.

Ik vrees dat er vandaag nogal wat Belgen rond lopen met een flink pak leedvermaak na de uitschakeling van d’Hollanders. Eén feit is zeker: zonder de Belgische revolutie in 1830 zouden wij Vlamingen, reeds drie maal de finale van een wereldkampioenschap voetbal hebben gespeeld en één keer Europees kampioen geworden zijn.

 

 

 

18:50 Gepost door Guido De Greef in Blog, Boeken, Ontspanning, Sport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |