29-02-12

Interview met Bacchus, hij die zijn volk leerde wijn maken

bacchus2.jpg

 

 

 

 

 

Ik had afgesproken met hem aan de bar in hotel Antigone in Antwerpen, het enige hotel aan de oevers van de Schelde. Zijn schip meerde aan, met meer dan twee uren vertraging.
“Ik weet het. Ik ben te laat, sorry. Staking van de loodsen. Ik had ook wat problemen met mijn bemanning. Lastig man. Ik heb er een paar aan de mast moeten binden. Maar problemen zijn er om opgelost te worden. Vraagt u maar. Wat zegt u? Dat ik een vrouwenzot ben. 't Ja, men zegt zo veel. Mensen zijn achterbaks, mensen roddelen. Je hebt geen idee wat ze allemaal vertellen. Aan dat spelletje doen wij goden niet mee. Wij zijn recht voor de raap.
Akkoord, soms een leugentje om bestwil. Ja, het is juist dat ik Ariadne vond op het strand op Naxos. Ik was er met vakantie en wandelde langs het strand. Daar vond ik haar. Ze lag er hulpeloos, ontredderd, één hoopje ellende. In de steek gelaten door haren Theseus. Wat moest ik doen? Haar achterlaten? En ja, ik werd verliefd op haar. Cupido deed een duit in het zakje. Een pijl in mijn kont van die kleine niksnut en ik had het zitten. Het was liefde op het eerste gezicht en we zijn getrouwd. Dus kom niet vertellen dat we in zonde leefden. De appel valt niet ver van de boom zeg je. Misschien. Mijn vader is beroemd. Je kent hem wel: Zeus. Ik geef toe, ik ben het resultaat van een slippertje. Hij stak het niet onder stoelen of banken dat hij een affaire had met Semele, mijn moeder. Hij heeft haar in brand gestoken zegt u. Klopt, maar dat was een ongelukje. Daar zat Hera mijn stiefmoeder achter, stom jaloers wijf. Dat ik een alcoholieker ben is ook ferm overdreven. Roddels, weeral roddels. Wat zegt u? Foto’s van mij met een wijnkruik op internet. Weet ik niks van. Ze vertellen wel dat er ene was die er ooit in geslaagd om van water wijn te maken. Niks van geloven. Dikke zever en ik kan het weten. Die vent heeft mijn trucje gepikt, niet meer en niet minder. Ik zal een keer vertellen hoe het gegaan is. Wij, goden, houden van een goed feestje. Een keer goed uit de bol gaan. Zuipen en kruipen. En ik zorgde voor de drank. Wijn maken is mijn specialiteit. Door toeval had ik ontdekt dat je van druiven wijn kon maken. Die wetenschap heb ik niet voor mezelf gehouden. Overal ter wereld liet ik de mensen kennis maken met de druif en leerde hen van het sap wijn maken. Wilt u mij nu verontschuldigen. Ik wordt verwacht in Leuven. Privé feestje van de studentenclub de Bacchanten ter mijnen ere.” Bacchus stond op en verliet de bar.
"Ober, kan ik afrekenen?"
"Ja mijnheer, één fles Beaujolais nouveau en één koffie, dat is dan zevenentwintig euro." Ik betaalde.

05:37 Gepost door Guido De Greef in Blog, Boeken, Ontspanning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.