14-06-11

de eer van oom Sam

2 mei 2011. Santiago de Cuba. Aan de ontbijttafel zegt er iemand : ‘Bin Laden is dood’. Het is even stil. Osama Bin Laden dood, over en out. De Amerikanen hebben hem eindelijk te pakken gekregen, bijna tien jaar nadat hij hen te kakken had gezet voor gans de wereld. De rekening is vereffend. De eer van oom Sam is hersteld. Een morele boost voor de diepgekrenkte trots. De kater is over. De most wanted in zee gekieperd. CNN produceert de ene journalistieke erectie na de andere. Necrofilie in het kwadraat. Speculatie, animaties en gelul over details. Amerika geilt en met hen een deel van de wereld. Niet allemaal natuurlijk. Bin had ook aanhangers, weet je. Wat hadden ze toch zo graag een foto gezien van die duivelskop met een gat er in. Dit beeld is voorbehouden voor de vissen.

Uitgerekend de dag ik met een Cuba Libre kater in de Sierra Maestra, het steile rotspad beklom naar de plek waar in 1956 Fidel Castro en Ernesto Che Guevara hun rebellennest hadden waar ze hun revolutie voorbereidden. Ik sta op historische grond. Uiteraard totaal onbewust dat op hetzelfde moment aan de andere kant van de wereld Osama Bin Laden in zijn schuiloord geëxecuteerd werd. Iemand zin in een spelletje zoek de zeven verschillen of houden we het liever bij gelijkenissen ?

Bin in Pakistan in 2011, Ché in Bolivië in 1967. Je schopt ze beter niet tegen de schenen, die Amerikanen. Abbottab nooit van gehoord mijnheer. Recycleren en composteren heeft Bin de das omgedaan. Geen vuilnisbak buiten zetten en bingo, Big Brother heeft het gezien. Opvallen door niet op te vallen. Domme Bin. Propere jongen zijn in een land waar ze zo maar alles op straat kieperen, dat is om problemen vragen.

Ideoloog of fantast, volksmenner of rebel, wereldverbeteraar of crimineel, vrijheidsstrijder of terrorist, held of duivel ? Wie zal het zeggen ? God of Allah ? Symbool , icoon, vergruisd of opgehemeld ? Uitgespuwd of verafgood ?

Bin heeft er heel wat om het hoekje gebracht of laten brengen maar Ché liet zich ook niet onbetuigd. Weinigen die er bij stil staan of weten dat deze cultfiguur het doodvonnis tekende van 216 mensen. Tussen haakjes, hoeveel weten er dat Ché in 1965 ook de Belgen tegen de schenen heeft geschopt, in Congo wat roet in ’t eten ging gooien en partij koos voor de pro-Lumumba Marxistische Simba-beweging. Hasta la victoria siempre op zijn Congolees, maar dat liedje heeft niet lang geduurd. In ieder geval heeft het nooit op het repertorium gestaan van Les Troubadours du Roi Baudouin.

Onwaarschijnlijk dat Alberto Korda die de beroemde foto van Ché maakte ook Bin te pakken heeft gekregen maar ik ben er van overtuigd dat dank zij één of andere Korda de kop van Bin weldra op T-shirts zal verschijnen.

Misschien wordt Bins schuilplaats in Abbottab ooit een toeristische trekpleister. Toen ik vandaag door het Ché Guevara Memoriaal liep in Santa Clara ging dit even door mijn hoofd. Maar één ding ben ik zeker Bin, als ze ooit voor jou zo’n memoriaal zouden bouwen dan loop ik een blokje rond en met een T-shirt met jouw kop zullen ze me ook nooit zien rondlopen.

09:42 Gepost door Guido De Greef in Blog, Boeken, Ontspanning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.